Władza pręży muskuły

„To kwestia dni, kiedy lista firm, które zarobiły na imporcie zboża z Ukrainy, zostanie opublikowana” – grzmiał nowo powołany minister rolnictwa, Robert Telus. Tych dni minęło już ponad 160, a zbożowi hochsztaplerzy wciąż pozostają anonimowi. Tak odważny w swych deklaracjach na początku sprawowania urzędu następca zdymisjonowanego z powodu kryzysu zbożowego Henryka Kowalczyka dziś kluczy jak typowy przedstawiciel PiS. Okazało się, że władza jednak nie może listy opublikować, pojawiło się wiele przeszkód. Gdy trzeba chronić swoich, obowiązuje „tajemnica handlowa”, „tajemnica skarbowa”, „sprawa prokuratury”.

Podobne rozchwianie i niemoc wyłaniają się z wszelkich pozorowanych działań, jakie na użytek propagandy proponują rządzący. W kwietniu Jarosław Kaczyński, nieformalny przywódca narodu, ogłaszał „zdecydowaną i twardą” decyzję o absolutnym zakazie przywozu jakichkolwiek produktów z Ukrainy. Prężenie muskułów trwało zaledwie kilkanaście dni, po czym rządzący po cichutku wycofywali kolejne zakazy. Co ciekawe kilka tygodni później europosłowie PiS głosowali w Parlamencie Europejskim za przedłużeniem o rok bezcłowego handlu z Ukrainą. Czy można domagać się zakazu importu, a jednocześnie opowiadać się za tym, by był bezcłowy? – PiS nie raz udowodnił, że zdolny jest nie do takich godzących w zdrowy rozum szpagatów. Równie niezdecydowany jest oddelegowany przez PiS unijny komisarz ds. rolnictwa Janusz Wojciechowski, który w lutym, gdy nasi rolnicy alarmowali, że ukraińskie ziarno zalewa rynek, twierdził, że zboże z Ukrainy jest pożądane na europejskim rynku, ale od miesięcy kluczy w sprawie rozwiązania kryzysów, jakie ukraińskie zboże i inne produkty generują na europejskim, zwłaszcza polskim rynku.

Problem przestaje być klarowny i coraz trudniej nadążyć za rozwojem sytuacji. Od początku była mowa o pomocy Ukrainie w zorganizowaniu tranzytu towarów, które nie mogły być dostarczone na rynki docelowe ze względu na zablokowanie przez Rosję tradycyjnych dróg transportu przez Morze Czarne. W tym celu miały powstać korytarze solidarnościowe między innymi przez Polskę i nie budziło to niczyich sprzeciwów. Jednak polski rząd nawet tak prostej rzeczy jak zorganizowanie sprawnego tranzytu niestety nie był w stanie zorganizować. Artykuły rolno-spożywcze, które miały tylko przejechać przez nasz kraj, zalały Polskę i doprowadziły do ogromnego kryzysu w naszym rolnictwie. 

Seminarium naukowe Instytutu Politycznego im. Macieja Rataja „Jak naprawić demokrację i przywrócić praworządność w Polsce po wyborach?”

Instytut Polityczny im. Macieja Rataja pod kierownictwem jego prezesa, posła Czesława Siekierskiego sukcesywnie organizuje w Warszawie debaty eksperckie w celu wypracowania rozwiązań społeczno-gospodarczych dla decydentów. Tym razem, 14 listopada w siedzibie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego w Warszawie, odbyło się spotkanie pt. „Jak naprawić demokrację i przywrócić praworządność w Polsce po wyborach?”.

Seminarium to dalszy cykl spotkań w ramach Instytutu Politycznego im. Macieja Rataja – Jak naprawić Polskę? Główną prezentację dotyczącą naprawy demokracji praworządności i wyzwań przedstawił profesor Wojciech Sadurski.

Trzeba w tym miejscu zauważyć, że profesor Wojciech Sadurski – profesor nauk prawnych, konstytucjonalista, politolog, filozof. Wykłada filozofię prawa na Uniwersytecie Sydnejskim, jest profesorem w Centrum Europejskim Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2003-2006 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji. W pracy naukowej zajmuje się m.in. teorią i filozofią prawa, filozofią polityczną, teorią sprawiedliwości, liberalizmem i prawem konstytucyjnym. Jest członkiem zagranicznych i międzynarodowych organizacji naukowych.

Profesor Wojciech Sadurski jest aktywnym publicystą i komentatorem życia politycznego. To także bloger i autor licznych książek i artykułów naukowych z zakresu filozofii prawa, konstytucjonalizmu porównawczego i filozofii politycznej. Jest autorem takich książek jak: „Neoliberalny system wartości politycznych”, „Teoria sprawiedliwości. Podstawowe zagadnienia”, „Myślenie konstytucyjne”, czy „Liberałów nikt nie kocha. Eseje i publicystyka”. Swoje podejście do liberalizmu profesor opisał w książce zatytułowanej „Liberał po przejściach”.

Spod pióra profesora Sadurskiego wyszły również takie publikacje jak „Demokracja na czarną godzinę” oraz „Polski kryzys konstytucyjny”. Ta ostatnia przedstawia analizę procesu demontażu konstytucyjnego państwa prawa w Polsce po 2015 r. kiedy PiS przejęło władzę i rozmontowało najważniejsze mechanizmy praworządności i kontroli państwa. Stawiane są m.in. pytania dlaczego tak się stało i jakie środki zaradcze należy podjąć, aby wrócić na ścieżkę demokracji liberalnej.

Prof. Sadurski mówił o wyzwaniach, które stoją przed koniecznością naprawy praworządności w Polsce. Wyniki wyborcze określił, powołując się na jednego z publicystów,  jako „liberalny cud nad Wisłą”.

– Gdy myślimy, co zrobić z instytucjami w Polsce, to musimy znaleźć mądrą równowagę między zasadami a pragmatyzmem – ocenił. – Co zrobić z orzeczeniami wydanymi przez neosędziów, czyli przez składy wadliwie obsadzone i rekomendowane przez neoKRS, która jest nielegalna. Gdyby ktoś stał przy zasadach – sprawa jest jasna – te orzeczenia nie istnieją. Jednak nie możemy tak zrobić. Jaki byłby potworny chaos. Ile rozwodów, spadków pójdzie w pył, bo nagle zobaczymy, że zostały wydane przez neosędziów – podkreślił profesor.

– Co zrobić z sędziami? Jeżeli chodzi sędziów, którzy zostali awansowani, dzięki rekomendacji neoKRS – oni wracają tam skąd przyszli. Nie może być tak by inni byli poszkodowani, gdyż nie chcieli skusić się na łatwy awans – argumentował prof. Sadurski.

 

Zachęcamy do obejrzenia całego nagrania wideo z seminarium zostało umieszczone na FB oraz YT:

https://fb.watch/okpAyodx1G/

https://youtu.be/eVWvQhhsEAY?si=UQwlfoP8gBcvv79v

Zeszyty Historyczne Zielonego Sztandaru Szkice o Ludziach i Wydarzeniach

Zeszyty Historyczne Zielonego Sztandaru Szkice o Ludziach i Wydarzeniach

5 października 2023 r. odbyła się promocja książki dra Janusza Gmitruka pt.: Zeszyty Historyczne Zielonego Sztandaru Szkice o Ludziach i Wydarzeniach.

Podczas spotkania miał miejsce panel dyskusyjny, w którym wzięli udział: dr hab. Arkadiusz Indraszczyk, dr Janusz Gmitruk, prof. Romuald Turkowski, dr Agnieszka Zięba-Dąbrowska i Robert Matejuk. Głos zabrał również dr Józef Zych – b. marszałek Sejmu, opowiadając zgromadzonym o Procesie Stulecia, w którym Wincenty Witos, po 90 latach, został uniewinniony.

W przedmowie do książki Robert Matejuk redaktor naczelny Zielonego Sztandaru napisał m. in.: Przed laty uznaliśmy wspólnie z dyrektorem Januszem Gmitrukiem, że historię trzeba przedstawiać społeczeństwu, w tym decydentom, w sposób popularny, przystępny, skondensowany i wpływający na tworzenie społeczeństwa obywatelskiego. Niezależnie bowiem od upływu czasu i zmian będących przy władzy polityków wciąż aktualne będzie przesłanie Georga Orwella z książki Rok 1984, a mianowicie: Kto rządzi przeszłością, w tego rękach jest przyszłość; kto rządzi teraźniejszością, w tego rękach jest przeszłość.

„Zeszyty Historyczne” zaczęły ukazywać się w Zielonym Sztandarze od 2018 r. Na ogół ich autorami byli dr Janusz Gmitruk i inni pracownicy Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego i Zakładu Historii Ruchu Ludowego. Z czasem również dyrektor Muzeum Niepodległości dr Tadeusz Skoczek i jego współpracownicy uznali formę „Zeszytów Historycznych” za niezwykle efektywną. Wielu z Czytelników konsekwentnie gromadzi „Zeszyty”, a aktywni na niwie publicznej wykorzystują zawartą w nich wiedzę w wystąpieniach publicznych i własnych opracowaniach.

Publikację SZKICE O LUDZIACH I WYDARZENIACH. Zeszyty Historyczne Zielonego Sztandaru otwiera frapująca rozmowa z dr. Januszem Gmitrukiem z okazji 125-lecia polskiego politycznego ruchu ludowego. Książkę niczym klamra spina tekst: Pierwszy ludowiec – Tadeusz Kościuszko. Wizerunek tego wielkiego bohatera narodowego widnieje również na okładce wydawnictwa. Dlaczego ta symbolika? Otóż dla kolejnych pokoleń Kościuszko stał się symbolem niepodległościowych dążeń Polaków i emancypacji chłopów. Wzorem osobowym, na którym orędownicy idei niepodległości pragnęli wychować społeczeństwo polskie.

„Zeszyty Historyczne” ujęte w publikacji Janusza Gmitruka, to prawdziwa skarbnica wiedzy o ruchu ludowym, o tradycjach niepodległościowych, o polskim państwie i autentycznych jego bohaterach, takich jak Wincenty Witos czy Maciej Rataj, o których nie możemy zapomnieć. To opowieść o pomocy, solidarności i tolerancji. Książkę ubogacają setki często unikalnych fotografii i reprodukcji malarskich MHPRL i ZHRL. Część z nich ze względów redakcyjnych powtarza się w różnych materiałach.

Książka, którą rekomendujemy, jest wyjątkowa na polskim rynku wydawniczym. Każdy z nas może ją odczytywać od dowolnego szkicu – wedle własnego uznania i preferencji tematycznych. Wystarczy spojrzeć w spis treści, który jest swoistą mapą i przewodnikiem dla Czytelnika.

I co najważniejsze – książka ta powstała by zaciekawiać, poznawać, edukować i inspirować, a tym samym – budować silne charaktery.

Na ostatniej stronie okładkowej o pozycji wydawniczej wypowiedzieli się również naukowcy i przyjaciele autora:        

Dr Tadeusz Skoczek, medioznawca, wydawca, publicysta, krytyk literacki, dyrektor Muzeum Niepodległości w Warszawie: Zeszyty Historyczne Zielonego Sztandaru. SZKICE O LUDZIACH I WYDARZENIACH, to prawdziwa perełka książkowa na polskim rynku wydawniczym. Wciągająca, pasjonująca, przybliżająca i odkrywająca karty nowszych dziejów historycznych w niezwykle przystępny sposób. Absolutnie obowiązkowa lektura w biblioteczce każdego ludowca.

Dr hab. Jerzy Mazurek, historyk i literaturoznawca, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, wicedyrektor MHPRL w Warszawie: Olbrzymia wiedza historyczna autora i erudycja poparte ponad 50. letnią pracą twórczą – gwarantują, że SZKICE O LUDZIACH I WYDARZENIACH warto przeczytać. To fascynująca podróż historyczna, w którą zabiera nas dr Janusz Gmitruk.

Dr hab. Arkadiusz Indraszczyk, historyk, politolog, profesor Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, kierownik Instytutu Ruchu Ludowego w MHPRL w Warszawie: Uważam, za bardzo trafną koncepcję, by Zeszyty Historyczne drukowane przez kilka lat w prasie, zgromadzić w jednym wydawnictwie książkowym. Publikacja ma duże walory edukacyjne, a jej zaletą jest również możliwość czytania od dowolnego – interesującego czytelnika Zeszytu Historycznego. 

 

 

Zmiany w Krajowym Programie Kolejowym oraz finansowaniu przewozów kolejowych

Zmiany w Krajowym Programie Kolejowym oraz finansowaniu przewozów kolejowych

14 listopada 2023 r. Rada Ministrów przyjęła uchwałę zmieniającą uchwałę w sprawie ustanowienia Krajowego Programu Kolejowego do 2030 roku (z perspektywą do roku 2032). Jednocześnie dokonano zmian w uchwale dotyczącej finansowania międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozów pasażerskich w transporcie kolejowym. Oba dokumenty zostały przedłożone przez Ministra Infrastruktury.

 

Zmiany w Krajowym Programie Kolejowym

Aktualizacja Krajowego Programu Kolejowego (KPK) związana jest m.in. z koniecznością przesunięcia 1,3 mld zł środków budżetu państwa na „Rządowy Program wsparcia zadań zarządców infrastruktury kolejowej, w tym w zakresie utrzymania i remontów, do 2028 roku”. Jednocześnie planowane jest dokapitalizowane PKP Polskie Linie Kolejowe SA w 2024 r. skarbowymi papierami wartościowymi w kwocie 1,3 mld zł, z przeznaczeniem na finansowanie inwestycji realizowanych przez spółkę w ramach KPK.

Dodatkowo aktualizacja KPK uwzględnia rozstrzygnięcie wyników drugiego konkursu CEF2 Transport w perspektywie 2021-2027, gdzie została zwiększona pula środków UE o kwotę ponad 3 mld zł, co pozwoliło na zmniejszenie zaangażowania środków z budżetu państwa.

 

Większe środki na dofinansowanie pasażerskich przewozów kolejowych

Rząd zdecydował się również zwiększyć środki na dofinansowanie międzywojewódzkich i międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich w latach 2024–2030. Głównym celem jest podniesienie rekompensaty w ramach umowy ramowej o świadczenie usług publicznych w zakresie międzywojewódzkich i międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich, zawartej między Ministrem Infrastruktury a PKP Intercity SA.

Zaproponowane rozwiązania obejmują zwiększenie dofinansowania dla PKP Intercity o 6,5 mld zł w latach 2024–2030, z czego początkowa kwota w 2024 roku będzie wynosić 603 mln zł. Działanie to ma na celu zarówno utrzymanie, jak i poprawę dostępności komunikacyjnej różnych regionów poprzez zapewnienie i rozwój siatki dalekobieżnych połączeń kolejowych obejmujących całą Polskę.

PSL wygrało wybory parlamentarne. Trzecia Droga, do przodu

PKW podała oficjalne wyniki wyborów parlamentarnych, które odbyły się 15 października 2023 r. W wyborach do Sejmu PiS uzyskało 35,38 proc. głosów, KO – 30,70 proc., Trzecia Droga – 14,40 proc., Nowa Lewica – 8,61 proc., Konfederacja – 7,16 proc. Mocna pozycja Trzeciej Drogi, to gwarancja budowy Polski normalności i rozwoju. To pewność skutecznej realizacji zadań społecznych i gospodarczych. To wreszcie szansa, aby zakończyć niszczące państwo wojny polityczne i gwarancja lepszej Polski.

Największym wygranym tych wyborów jest polskie społeczeństwo, które poprzez frekwencję pokazało, że chce zmian i lepszej Polski. Czarnym koniem wyborów parlamentarnych okazała się Trzecia Droga.  Jej sukces to zasługa całej rzeszy działaczy: pracujących, startujących w wyborach, agitujących i głosujących oraz dużej części społeczeństwa, które zaufało. Nikt jednak nie zaprzeczy, iż największymi zwycięzcami są Władysław Kosiniak-Kamysz i  Szymon Hołownia – akuszerzy zwycięskiej koalicji – Trzeciej Drogi. 

Zwyciężyła strategia PSL

Zwyciężyła strategia PSL, którą od lat głosili ludowcy, by do wyborów nie iść w jednym bloku, gdyż to nie przyniesie sukcesu. Ostatecznie w szranki wyborcze stanęły współpracujące ze sobą trzy listy opozycyjnych ugrupowań demokratycznych: KO, Trzecia Droga i Lewica.

– z Polską 2050 rozpoczęliśmy współpracę od ustalenia listy wspólnych spraw, tego co nas łączy, a nie dzieli. Bo w naszej polityce najważniejsze jest znalezienie wspólnej drogi i zasypanie podziałów w Polsce. Od początku zgadzaliśmy się, że konflikt dwóch największych partii, nie daje Polkom i Polakom alternatywy. Tę może dać im Trzecia Droga. Sojusz najstarszej i najmłodszej partii. Alians doświadczenia i młodości, wiedzy i chęci jej zdobywania. Lista wspólnych spraw – argumentował prezes Władysław Kosiniak-Kamysz.

Trzecia Droga sukcesywnie budowała własny przekaz – dość konserwatywny obyczajowo i tam, gdzie należy – liberalny gospodarczo. TD nie miała łatwego funkcjonowania. Rządzący PiS widział w niej rywala, którego trzeba zwalczać. Koalicja Obywatelska i środowiska, także medialnie z nią związane, naciskały na start w wyborczy w jednym bloku i poddawały presji krytyki. Koronnym argumentem miało być to, że jeżeli przegra opozycja – to przegra z powodu Trzeciej Drogi, która nie chce iść w jednym bloku. Alians Kosiniaka i Hołowni przezwyciężył to i nie poddał się także wtedy, gdy sondażownie zaniżały poparcie społeczne TD. To dzięki Trzeciej Drodze w Polsce wygrała opozycja, zmalała polaryzacja społeczeństwa i przybyło w polskim życiu publicznym pluralizmu…

Wielkopolska uczy niemarnowania żywności

W ciągu niespełna trzech lat Samorząd Województwa Wielkopolskiego przeznaczył z budżetu na walkę z marnowaniem żywności trzy miliony złotych. Tym samym jako pierwszy samorząd w Polsce uruchomił narzędzia, które ratują żywność przed zmarnowaniem i co najważniejsze skutecznie edukują.

16 października obchodzony jest Światowy Dzień Żywności. Z tej okazji Federacja Polskich Banków Żywności opublikowała raport „Nie Marnuj Jedzenia 2023″  w ramach Programu Racjonalizacji i Ograniczenia Marnotrawstwa Żywności (PROM). Wynika z niego, że                    w Polsce marnuje się 4,8 mln ton żywności w skali roku, przy czym za 60 proc. wyrzucanego jedzenia odpowiadają konsumenci. Około 10 proc. zmarnowanej żywności przypada na mieszkańców Wielkopolski, co w przeliczeniu daje około 500 tysięcy ton rocznie.

Wychodząc naprzeciw problemowi Samorząd Województwa Wielkopolskiego wprowadził w życie „Program ograniczania marnotrawstwa i strat żywności w Wielkopolsce na lata 2021-2025”.

– Uruchomiliśmy konkursy dotacyjne, zarówno dla gmin, jak i organizacji pozarządowych. Od trzech lat wspieramy transport i magazynowanie żywności zagrożonej zmarnowaniem, powstawanie jadłodzielni, zakup małych mobilnych kuchni warsztatowych oraz uruchamianie ośrodków ograniczania marnotrawstwa żywności i pomocy żywnościowej – mówi Krzysztof Grabowski, Wicemarszałek Województwa Wielkopolskiego…

Konferencja naukowa i wystawa Mazowieckie Barwy Niepodległej

Konferencja naukowa i wystawa

Mazowieckie Barwy Niepodległej

9 listopada 2023 r. w siedzibie Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego (aleja Wilanowska 204 w Warszawie) odbyła się konferencja naukowa pt.: „Mazowieckie Barwy Niepodległej”. Otwarto również wystawę obrazów twórców polskich poświęconą motywom i symbolice niepodległościowej.

Konferencję naukową poprowadzili dr Janusz Gmitruk, dyrektor Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie i Robert Matejuk redaktor naczelny „Zielonego Sztandaru”. Samorząd Województwa Mazowieckiego był partnerem wydarzenia. Samorząd Mazowsza reprezentowali: pełnomocnik Zarządu Województwa ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych Zbigniew Czaplicki oraz Witold Prandota z Kancelarii Marszałka Województwa Mazowieckiego

Organizatorami wydarzenia było wydawnictwo Green Light Media (reprezentował je prezes Jerzy Janczak), Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie, Muzeum Niepodległości w Warszawie (reprezentował je dyrektor Tadeusz Skoczek, Fundacja „Grom” (reprezentowała ją prezes Zarządu Agnieszka Petelicka),  JJ PROMOTION oraz miesięcznik „Zielony Sztandar”.

Podczas konferencji wygłoszono szereg interesujących referatów. dr Janusz Gmitruk (MHPRL): Kazimierz Bagiński. Dr Mirosława Bednarzak-Libera (MHPRL): Tomasz Nocznicki. Dr hab. Arkadiusz Indraszczyk (Uniwersytet Przyrodniczo – Humanistyczny w Siedlcach i MHPRL): Stanisław Thugutt. W imieniu dr Mateusza Ratyńskiego(MHPRL) jego referat zaprezentował Adam Sidorkiewicz (MHPRL): Stanisław Osiecki. Dr Agnieszka Zięba-Dąbrowska (MHPRL): Irena Kosmowska.Prof. dr hab. Romuald Turkowski (Uniwersytet Warszawski i MHPRL): Andrzej Czapski. Robert Matejuk (Zielony Sztandar): Maciej Rataj.

Narodziny niepodległej Polski

105 lat temu odrodziła się niepodległa Polska. Odzyskanie niepodległości w listopadzie 1918 r. jest faktem zaliczanym do najdonioślejszych wydarzeń nie tylko XX wieku, ale także ponad tysiącletnich dziejów państwa polskiego. Po 123-letniej niewoli spełniło się marzenie wielu pokoleń Polaków, pozbawianych nadziei na wyrwanie się spod jarzma obcego panowania. W świadomości społecznej NIEPODLEGŁOŚĆ POLSKI symbolizuje 11 LISTOPADA – dzień kapitulacji pokonanych w 1918 r. mocarstw centralnych.

Wydawnictwo Green Light Media, Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie, Muzeum Niepodległości w Warszawie, Fundacja GROM, JJ PROMOTION i czasopismo „Zielony Sztandar” uczcili to wydarzenie poprzez zorganizowanie konferencji naukowej i wystawy pod zbiorczym tytułem: „Mazowieckie Barwy Niepodległej”.

Przedstawiciele Ziemi Mazowieckiej pozostawili trwały ślad w pamięci potomnych. Walczyli  o odzyskanie niepodległości w 1918 r. i podczas okupacji hitlerowskiej. Wnosili istotny wkład w rozwój Polski w okresie międzywojnia. Często, niesłusznie, są to osobowości mimo wielkich zasług mniej znane, czy za mało kojarzone z Mazowszem. Wiele z nich było związanych z ruchem ludowym, pracowali wśród ludności chłopskiej oraz reprezentowali jej interesy na forum władzy ustawodawczej i wykonawczej. Źródła ludowej ideologii wypływały z nierozerwalnego związku dwu wielkich dążeń: do niepodległości Polski i do społecznego wyzwolenia chłopów.

Podejmując inicjatywę Mazowieckie Barwy Niepodległej organizatorzy przybliżyli polskiemu społeczeństwu sylwetki oraz osiągnięcia działaczy mocno związanych z Mazowszem.

 

Bohaterowie Mazowsza i całej Polski

Kazimierz Bagiński – działacz ruchu ludowego, w latach 1919 – 1930 poseł na Sejm II RP (na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm I i II kadencji), publicysta. Współtwórca PSL „Wyzwolenie”, twórca lotnej Polskiej Organizacji Wojskowej, legionista, żołnierz w wojnie polsko – bolszewickiej, współorganizator Centrolewu, więzień brzeski. W czasie okupacji niemieckiej w Polsce wiceprezes Rady Jedności Narodowej. Działał w SL „Roch” (m.in. od października do listopada 1944 był prezesem Centralnego Kierownictwa Ruchu Ludowego). Po powrocie do kraju działacz Polskiego Stronnictwa Ludowego (mikołajczykowskiego).

Tomasz Nocznicki – działacz ruchu ludowego i niepodległościowego, publicysta, współzałożyciel „Zarania”, poseł na Sejm i senator wybrany w województwie warszawskim. Minister bez teki w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego.

Założyciel słynnych sadów grójeckich na Mazowszu, prezes Towarzystwa Kółek Rolniczych im. Stanisława Staszica, członek Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie, członek Komisji Sejmowo-Konstytucyjnej Tymczasowej Rady Stanu.

Jako przedstawiciel ruchu zaraniarskiego uważał, że cały ruch ludowy powinien przede wszystkim walczyć o oświatę dla ludu oraz o pełny dostęp do nauki dla wszystkich dzieci wiejskich. Słynne są jego słowa: „Ucz się chłopie, bo jeśli nie będziesz się uczył, to będziesz głupi, to cię po wiek wieków będą wyzyskiwali, a ty się będziesz upadlał, i różnych niewiele wartych, a nieraz – z przeproszeniem – błaznów całował po rękach i tytułował ich aż wielmożnymi”.

W 1915 współzakładał Polskie Stronnictwo Ludowe „Wyzwolenie” w Królestwie Polskim, którego był pierwszym prezesem do 1916 r.

Stanisław Thugutt – działacz w ruchu ludowym, spółdzielczym, Lidze Obrony Praw Człowieka i Obywatela (której był współzałożycielem) oraz Polskim Towarzystwie Krajoznawczym. W młodości członek, a następnie skarbnik Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), a później żołnierz Legionów Polskich.

Po wybuchu I wojny świat. działacz Zjednoczenia Organizacji Niepodległościowych ze Związku Patriotów. Członek Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie (VII 1916 – V 1917). Był członkiem Komisji Komisarskiej Tymczasowej Rady Stanu.

 W 1918 roku otrzymał tekę ministra spraw wewnętrznych w rządzie Ignacego Daszyńskiego, tę samą funkcję pełnił w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego.

W 1921 roku został prezesem PSL „Wyzwolenie”, a w 1922 roku w wyniku wyborów parlamentarnych został wybrany posłem na Sejm I kadencji. Objął funkcję przewodniczącego klubu PSL „Wyzwolenie”.

Był współtwórcą Centrolewu i przeciwnikiem sanacji. Od 1931 roku należał do Stronnictwa Ludowego, gdzie w latach 1931–1935 był członkiem rady naczelnej, a od 1936 do 1938 roku prezesem RN.

Stanisław Osiecki – działacz ruchu ludowego, poseł na Sejm II RP (na Sejm Ustawodawczy oraz I kadencji), senator III kadencji (1935), minister w rządach II Rzeczypospolitej. Po II wojnie światowej poseł do Krajowej Rady Narodowej, potem poseł na Sejm Ustawodawczy, taternik. Członek  Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie, posła i senatora, ministra w rządach II Rzeczypospolitej.

Od grudnia 1915 do maja 1917 był członkiem Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie. Był jednym z czołowych działaczy Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Demokratycznych. W latach 1915–1920 członek Zarządu Głównego PSL „Wyzwolenie” (od 1917 do 1918 jego wiceprezes).

W latach 1921–1931 członek Rady Naczelnej i w latach 1920–1921 i 1925–1931 członek Zarządu Głównego PSL „Piast”. W latach 1919–1925 poseł na Sejm RP (21 listopada 1925 zrzekł się mandatu) i wicemarszałek Sejmu. W 1923 prezes Głównego Urzędu Ziemskiego i minister reform rolnych w rządzie Wincentego Witosa (tzw. Chjeno-Piast). W latach 1925–1926 minister przemysłu i handlu w rządach Aleksandra Skrzyńskiego i Wincentego Witosa.

W okresie okupacji niemieckiej w latach 1940–1944 przewodniczący Centralnego Kierownictwa Ruchu Ludowego w ramach Polskiego Państwa Podziemnego.

Irena Kosmowska – działaczka niepodległościowa, ludowa i oświatowa. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I i II kadencji w II RP.

Była współorganizatorką i sekretarzem generalnym Towarzystwa Kółek Rolniczych im. S. Staszica, gdzie zajmowała się m.in. popularyzacją spółdzielczości wiejskiej. Dzięki jej pomysłowi i wysiłkom oraz pieniądzom powstała w 1913 r. szkoła dla dziewcząt w Krasieninie. Przed I wojną światową brała udział w organizowaniu szkół rolniczych w Kruszynku, Gołotczyźnie, Sokołówku i Bratnem. Wraz z Jadwigą Dziubińską opracowała program pierwszych szkół ludowych wzorowany na duńskich uniwersytetach ludowych i czeskich szkołach rolniczych.

Andrzej Czapski – zwany mazowieckim Witosem, trybun gostynińskiej wsi, działacz niepodległościowy, poseł II RP, organizator strajków chłopskich. Poseł II kadencji 1928-30.

Czł. PSL „Piast” (1921-24 czł. RN), od 1926 w Stronnictwie Chłopskim (prezes Zarządu Powiatowego, od 1929 sekretarz prezydium RN). Działacz Centrolewu, w 1930 na krótko aresztowany. Od 1931 w SL (1931-39 czł. RN, wiceprezes i prezes Zarządu Wojewódzkiego w Warszawie oraz Zarządu Powiatowego w Gostyninie, od 1936 czł. NKW, od 1938 jego wiceprezes). W 1937 współorganizator wielkiego strajku chłopskiego. W l. 20. i 30. czł. Sejmiku i Wydziału Powiatowego w Gostyninie, prezes Zarządu Powiatowego Powszechnej Kasy Oszczędności, czł. Rady Szkolnej oraz ZG Centralnego Zw. Kółek Rolniczych.

Maciej Rataj – wybitny działacz ludowy, poseł, marszałek Sejmu, zastępujący Prezydenta RP. W kwietniu 1936 powołany na stanowisko prezesa Naczelnego Komitetu Wykonawczego Stronnictwa, wobec nieobecności Wincentego Witosa w kraju. Ponownie prezesem SL był od marca 1938 do maja 1939. Publicysta, m. in. współtwórca i założyciel czasopisma „Zielony Sztandar”.

Maciej Rataj jest bez wątpienia jednym z najwybitniejszych i najbardziej zasłużonych  polityków w dziejach Polski. Długa jest lista doniosłych zasług Rataja dla odradzającej się Polski. Wymieńmy najistotniejsze:

Sprawując funkcję Marszałka Sejmu do roku 1928, dwukrotnie – w roku 1922, po zabójstwie Gabriela Narutowicza, a następnie w roku 1926, po ustąpieniu Stanisława Wojciechowskiego – pełnił obowiązki Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Wtedy to dwukrotnie uchronił Polskę przed wojną domową dążąc do pojednania narodowego.

W pierwszym parlamencie odrodzonej Polski pracował w komisjach: oświaty, spraw zagranicznych i konstytucyjnej. W tej ostatniej pełnił funkcję wiceprzewodniczącego, a następnie przewodniczącego, w dużym stopniu przyczyniając się do opracowania Konstytucji Marcowej (1921) i nowej ordynacji wyborczej do Sejmu i Senatu (1922).

W koalicyjnym rządzie Wincentego Witosa jako minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego odegrał wielką rolę w rozwoju szkolnictwa powszechnego. Był autorem projektu ustawy – która miała doniosłe znaczenie dla wsi – o zakładaniu i utrzymywaniu powszechnych szkół podstawowych. Opracował zasady dokształcania nauczycieli niewykwalifikowanych, powołując w tym celu Państwowy Instytut Pedagogiczny i Akademię Techniczną. Za kadencji ministra Rataja powstała Komisja Pedagogiczna, której zadaniem było przygotowanie podstaw rozwoju polskiej nauki o wychowaniu narodowym.

Powołał do życia Centralne Kierownictwo Ruchu Ludowego i nadał podziemnej działalności chłopów nie tylko kierownictwo, ale także strukturę organizacyjną oraz podstawy konspiracyjnego działania. Angażując się w budowę ponadpartyjnych, ogólnopolskich struktur politycznych był Rataj także współtwórcą zrębów Podziemnego Państwa Polskiego.

 

12 Gwarancji Trzeciej Drogi

12 Gwarancji Trzeciej Drogi

Władysław Kosiniak-Kamysz i Szymon Hołownia zaprezentowali 12 Gwarancji Trzeciej Drogi. To najważniejsze postulaty, które Trzecia Droga – koalicja Polskiego Stronnictwa Ludowego i Polski 2050 ma zamiar zrealizować w ramach programu wyborczego.

Po ogłoszeniu Wspólnej Listy Spraw, przedstawiciele Trzeciej Drogi zaprezentowali wspólnie 12 gwarancji. To najważniejsze sprawy, które koalicja Polskiego Stronnictwa Ludowego i Polski 2050 przyjęła za priorytetowe i wymagające najszybszej poprawy.

12 Gwarancji Trzeciej Drogi:

  1. Prosty i stabilny system podatkowy.
  2. Oddech dla przedsiębiorców. Dobrowolny ZUS dla mikrofirm zagrożonych niewypłacalnością.
  3. Na edukację 6% PKB.
  4. Koniec kolejek do lekarzy specjalistów.
  5. Rodzinny PIT. Większa rodzina – niższe podatki.
  6. Kobiety, do przodu!
  7. Bezpieczeństwo żywnościowe. Koniec z napływem niekontrolowanej żywności z Ukrainy.
  8. Zielona Polska. Tani prąd, czyste powietrze.
  9. Asystent osobisty da osób z niepełnosprawnościami.
  10. Mieszkanie w dobrej cenie. „Akademik za złotówkę” dla studentów spoza wielkich miast.
  11. Państwo jako uczciwy pracodawca.
  12. Nowoczesna armia. 50% Wydatków na modernizację wojska w polskich zakładach zbrojeniowych.

                                            

Trzy litery, niezliczone korzyści – OSP i KGW

Dla lokalnych społeczności są nieocenione. Wykraczają poza ramy nazw, wpływając pozytywnie na życie społeczne i kulturę. Ochotnicy i Gospodynie budują silne relacje oraz wzmacniają poczucie wspólnoty – mówi marszałek woj. warmińsko-mazurskiego Gustaw Marek Brzezin.

Ochotnicze Straże Pożarne od ponad 100 lat wnoszą nieoceniony wkład w bezpieczeństwo i rozwój społeczności lokalnych. Ich działalność oparta jest na etosie służby, poświęcenia i gotowości do niesienia pomocy każdemu, kto jej potrzebuje.

OSP to nie tylko gaszenie pożarów czy akcje ratunkowe. Strażacy ochotnicy są fundamentem działalności obywatelskiej i lokalnymi autorytetami inspirującymi młodsze pokolenia do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym.

Dzięki samorządowemu wsparciu OSP na Warmii i Mazurach mogą nie tylko utrzymać, ale też modernizować bazę sprzętową, co przekłada się na szybszą reakcję w sytuacjach kryzysowych. Inwestując w OSP, inwestujemy przede wszystkim w nasze wspólne bezpieczeństwo i dobrobyt lokalnych społeczności.

Wiele milionów złotych z regionalnego budżetu i z udziałem Funduszy Europejskich zainwestowaliśmy w OSP na Warmii i Mazurach w latach 2014-2023.

Koła Gospodyń Wiejskich mają w polskiej kulturze głęboko zakorzenione tradycje. Są nie tylko nośnikiem obyczajów, ale również miejscem integracji, wymiany doświadczeń oraz aktywności na rzecz lokalnego środowiska.

Dbają o przekazanie młodszym pokoleniom tradycji kulinarnych, rękodzielniczych i folklorystycznych. Dzięki temu kultura wiejska jest ciągle żywa i może się rozwijać. Koła Gospodyń Wiejskich nie tylko podtrzymują tradycję i kulturę, ale również stanowią ważny element aktywizacji społecznej i gospodarczej na wsi.

W dobie globalizacji i szybkich zmian społeczno-kulturowych wspieranie Kół Gospodyń Wiejskich to przede wszystkim troska o to, aby lokalne wartości i tradycje nie zaginęły. A wsie stały się miejscem dynamicznego rozwoju, przy jednoczesnym zachowaniu swojej unikalnej tożsamości.

Od 3 lat Grantami Marszałka wspieramy Koła Gospodyń Wiejskich na Warmii i Mazurach.